Dr. Jean-Paul Dercq, die verantwoordelijk is voor onderzoek en ontwikkeling in de gezondheidszorg, legt eerst uit dat de telegeneeskunde meerdere aspecten omvat: de teleconsultatie, de telediagnose, de telemonitoring, enz.
Telemonitoring is, om epidemiologische redenen, vooral van toepassing voor frequent voorkomende en chronische (cardiovasculaire en respiratoire) pathologie.
Er moet nog een hele reeks problemen worden opgelost: vorming van de patiënt en zijn omgeving, opleiding van de artsen die bij het proces betrokken zijn, formalisering en vorming op het vlak van de vertrouwelijkheid in het hele proces, integratie van de resultaten in het dossier van de patiënt, integratie in een zorgproces waarin de rollen gedefinieerd zijn en opgevolg worden, alarmen die het lezen vergemakkelijken, volledige en voorafgaande informatie over de patiënten en de verstrekkers, over de betrouwbaarheid en de kosten, afbakening van de verantwoordelijkheid van de artsen, technische integratie van de monitoring van parameters in andere functionaliteiten om een instrument te verkrijgen dat op de gebruiker is gericht: communicatie met de verstrekkers, agenda van de zorgen en van de geneesmiddelen, revalidatie, enz.
Tot slot moeten de monitoringconcepten geïntegreerd worden in collectieve en elektronische tools voor de vorming rond het begrip van de pathologie, de behandeling en de opvolging ervan, in tools voor coaching, groepering van de alarmen en supervisie van de interventies en beslissingsondersteuning.
