De advocaat Philippe Vanlangendonck, die er met een knipoog op wijst dat het gebruik van de stethoscoop één van de eerste voorbeelden was van telegeneeskunde, vraagt zich af waarom het, ondanks het feit dat er sinds 2002 een wet bestaat op de elektronische handtekening en dat elk van ons een elektronische identiteitskaart heeft gekregen, voor artsen blijkbaar nog steeds niet mogelijk is om elektronische getuigschriften voor verstrekte hulp te maken? In Frankrijk, zo zegt hij, bestaat de elektronische zorgfiche officieel sinds 1998. Deze vraagt roept er dan weer een andere op: hoe moet de praktijk van de telegeneeskunde bezoldigd worden?
Het is uitgaande van een definitie van de telegeneeskunde dat een reeks betalingsmogelijkheden van de telegeneeskunde verkend worden, zoals het creëren van nieuwe nomenclatuurnummers voor de medische handelingen in het kader van de telegeneeskunde, het invoeren van een jaarlijks forfait of een andere terugbetaling voor dergelijke handelingen, of nog de gelijkstelling van de terugbetalingen van de medische handelingen gesteld tijdens de teleconsultatie met hetzelfde tarief als de klassieke raadplegingen die ermee overeenstemmen.
